O aislamento dos iglúes

O aislamento dun iglú, ten que estar preparado para conservar a calor suficiente para sobrevivir.

Esto lograse grazas que dentro do iglú non se sente o frío do vento. Ademáis, a neve actúa como aislante térmico, deixando atrapado a calor do corpo. Este aislamento incrementase cos días, e a calor corporal e o sol fan que se derreta ainda máis lentamente. Cando o esquimal atopase cazando, a neve transformase en xeo e logo volve a derreterse. O constante derretemento e volta a conxelar da neve fanno incluso máis forte, creando unha estrutura que por dentro é cálida.

O aislamiento lograse porque está construido de neve comprimida, que é moito mellor que os bloques de xeo. Dentro do iglú, o aire frío asentase no fondo e é por isto que os esquimais fan niveis máis altos onde a temperatura é máis elevada e polo tanto poder facer vida neles.

A existencia de lume dentro do iglú fainos pensar que podería derreterse, sen embargo esto non sucede. O frío fóra é tanto que cando se derrete o interior das paredes pola calor volve conxearse co contacto exterior. Polo tanto o iglú derretese por dentro, pero as temperaturas son todavía o suficientemente baixas como para volvelo a conxelar inmediatamente.

Iglú

Esta entrada foi publicada en 1º bacharelato, CCMC. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta